„Anioły i demony” – Dan Brown

Kolejna głośna książka Dana Browna po Kodzie Leonarda da Vinci. Moda na Browna chyba minęła, bo nie mogłam nigdzie dostać tej pozycji ale się udało. Filmu ie oglądałam, ale wszystko przede mną. Kto czytał choć jedną z książek tegoż autora to wie czego należy się spodziewać. Szybka akcja, tajemnice, spiski, zagrożenie życia, upływający czas, pościgi, poszukiwania a do tego wszystkiego akcja dzieje się w Rzymie i Watykanie. To właśnie „Anioły i demony”. Książka trzyma w napięciu, zwłaszcza pod koniec. Swoją drogą zakończenie jest mocne, na prawdę. Już się nie mogę doczekać jak pojadę do Rzymu i przejdę „Drogą oświecenia”. Po raz kolejny od Roberta Langdona i jego znajomej zależy życie wielu osób. Nie ma czasu na pomyłki. Książka nie wzbudza tylu kontrowersji co „Kod da Vinci” ale zapewne znajdą się osoby oburzone twórczością Browna. Trzeba przyznać, że nie boi się szokować na tle religijnym i pisać kontrowersyjnych tez. Jednak bez tego jego książki nie byłyby takie ciekawe i nie wzbudzały tyle emocji, a o to przecież chodzi.

Moja ocena 4/5 – dobra książka, czytaj śmiało.

Czekam na Wasze opinie.

„Harry Potter i kamień filozoficzny” – J. K. Rowling

Wiem, że obecnie już nikt o Harrym nie pamięta, ale może czas najwyższy przypomnieć o tym czarodzieju, tym, którzy jeszcze nie przeczytali jego historii. Obecnie czytam 3 część. I powiem Wam, że jestem zachwycona! Ten młody czarodziej mnie po prostu zauroczył. Czytam o jego przygodach z zapartym tchem i trzymam kciuki za niego. A nie ma on łatwego życia. Mieszka u siostry swojej mamy na Privet Drive. Państwo Dursleyowie od samego początku kiedy do nich trafił, zajmują się uprzykrzaniem mu życia. Myślą, że w ten sposób Harry nie będzie czarodziejem. Ich metody są okrutne, ciągle nim poniewierają, zapominają o urodzinach, zakazują wszystkiego. Jednak swoimi barbarzyńskimi sposobami uzyskują zupełnie odwrotny efekt. Harry wszystkie upokorzenia znosi w spokoju a w końcu trafia do najlepszej szkoły magii, czyli Hogwardu a tam czekają na niego same niespodzianki. Poznaje swoich pierwszych przyjaciół ale również wrogów. Musi stawić też czoła potężnemu czarnoksiężnikowi, który kilka lat wcześniej zabił jego rodziców. We wszystkich przygodach towarzyszy mu Ron oraz najmądrzejsza czarodziejka Hogwardu – Hermiona.

Moja ocena 4/5 – dobra książka, czytaj śmiało.

Czekam na Wasze opinie.

„Opactwo Northanger” – Jane Austen

Jest to jedna ze znanych powieści Jane. Przeczytałam tę pozycję jakiś czas temu i dalej nie wiem co mam napisać. Książka była średnia. Opowiada historię heroiny ( tak nazywa autorka swą główną bohaterkę). Akcja dzieje się głównie w Bath i trwa kilkanaście miesięcy. Tyle wystarczy aby narodziła się wielka, prawdziwa miłość. Lektura ta nie jest zbyt ciekawa, „Duma i uprzedzenie” jest o wiele lepsze. Jak już wspomniałam większość czasu bohaterowie spędzają w angielskim Bath na przyjęciach, w teatrach, na spacerach etc. Zawiązują się nowe znajomości oraz zaczyna się rywalizacja o serca młodych szlachciców. Jak to się wszystko skończy, musicie przeczytać książkę i sami się dowiedzieć. Może ktoś coś więcej napisze o niej…

Moja ocena 3/5 – kwestia gustu.

Czekam na Wasze opinie.

Zapiekanki

Składniki: (dla 2 osób) 1 pszenna podłużna bułka, 1 bułka z ziarnami, 15 dag pieczarek, 2 plasterki pomidora, 1 mała cebula, 3 plasterki szynki, 6 plasterków sera żółtego, przyprawa do pizz i zapiekanek.

Przygotowanie: Pieczarki i cebulę myjemy, obieramy i kroimy w plasterki. Na przekrojone na pół bułki nakładamy po plasterku szynki, pieczarki, pomidora, cebulę oraz plasterki sera żółtego. Tak przygotowane zapiekanki posypujemy przyprawą i wkładamy do piekarnika nagrzanego do 180 st. na 12-15 minut. Po wyjęciu z piekarnika układamy na zapiekankach zieloną część cebuli.

Jeżeli ktoś nie jada mięsa na zapiekanki ułoży wszystko oprócz szynki.

Smacznego!

„Piórko na wietrze” – Emily Wu, Larry Engelmann

Kolejna książka oparta na faktach. Tym razem akcja toczy się w Chinach podczas Rewolucji Kulturalnej (1966-1969, nieoficjalnie 1966-1976). Historię opowiada mała dziewczynka Mao, której tata jest wykładowcą na Uniwersytecie jak i jej mama. Dla niewtajemniczonych przypomnę, że ów Rewolucja miała za zadanie zlikwidować przeciwników politycznych Mao Zedonga. Dokładniej wszyscy ludzie wykształceni i imperialiści zostali oskarżeni o zdradę etc. Była to Rewolucja Proletariacka, więc chłopi mieli „przywileje” i to oni mieli władzę nad ludźmi wykształconymi, ponadto byli dla nich wzorem do naśladowania, jak żyć.

Wracając do książki ukazuje ona jakie męki, poniżenia, obelgi i upokorzenia musieli znosić ludzie, którzy mieli jakiekolwiek wykształcenie i pochodzili z miast. Pokazuje dokładnie jak z dnia na dzień wszystko się zmienia o 180 st. Wykładowcy, którzy jeszcze kilka dni wcześniej wykładali, nagle stali się wrogiem nr 1 Mao Zedonga. Dzieci takich rodziców też nie miały łatwo. W szkole były szykanowane przez młodzież z „dobrych” domów. W tamtym okresie wszyscy żyli w nieustannym strachu o swoje życie i dobytek. Mianowicie czerwono gwardziści mogli wejść do każdego z mieszkań „złych rodzin” i zabrać wszystko co świadczyło o zdradzie. Mogli oni: zabić zdrajcę, spałować go, wsadzić do więzienia, odebrać mu mieszkanie. Wszystkie te wydarzenia opisywane są z punktu widzenia małej dziewczynki. Mimo, że była dzieckiem nikt jej nie oszczędzał. W szkole nauczyciele traktowali gorzej a co najgorsze musiała patrzeć jak jej ojciec jest na każdym kroku poniżany. W końcu trafiła z rodziną na wieś, gdzie wszyscy mieli uczyć się życia od chłopów. Ludzie inteligentni musieli słuchać poleceń chłopa, który nawet nie umiał pisać i czytać! Mieszkali w tragicznych warunkach a do tego wszystkiego wciąż brakowało jedzenia, nie mówiąc już o pieniądzach. Jednak Mao i jej rodzina byli dzielni i posłuszni. Przetrwali Rewolucję.

Moja ocena 4/5 – dobra książka, czytaj śmiało.

Czekam na Wasze opinie.

„Dom zbrodni” – Agata Christie

Jest to krótka, ciekawa i zaskakująca lektura. Liczy ona zaledwie 200 str. ale tyle wystarczy aby napisać dobrą książkę. Pozycja jest w sam raz na wolne popołudnie, kiedy chcemy się przenieść w świat morderstw i zagadek. Tu każdy może poczuć się detektywem i szukać mordercy starego Leonidesa. Książka opowiada historię bogatej rodziny, mieszkającej w Trzech Szczytach – nazwa willi. W owym domu popełniono zbrodnię, zabito najstarszego członka rodziny. Podejrzenia padają na jego młodziutką żonę i jej kochanka, nauczyciela dzieci. Czy oni okażą się mordercami? Teoretycznie każda osoba należąca do rodziny miała powód, dodatkowo cała akcję podsyca mała dziewczynka, która bawi się w detektywa i wie za dużo…

Książkę czyta się jednym tchem.

Moja ocena 4/5 – dobra książka, czytaj śmiało.

Czekam na Wasze opinie.

„Kobiety namiętne” – Paula Izquiero

Książka po pierwszych trzech rozdziałach wydała mi się bardzo interesująca. Zwłaszcza po przeczytaniu krótkiej historii Elżbiety Batory, zostałam wciągnięta przez tą lekturę. Mniej więcej w połowie zaczęła mnie ta książka powoli nużyć. Każda historia opisywanych kobiet, przedstawiana jest w sposób zwięzły. Niektóre bohaterki, miały po kilku kochanków czy też mężów, więc czytanie takich historii po prostu nudziło mnie. Uważam iż opisanie kilku kontrowersyjnych kobiet ale z większymi szczegółami z ich życia byłoby o wiele ciekawsze. Jednak lektura ta zachęciła mnie do pogłębiania wiedzy na temat kobiet, które nie należały do „świętych”. We wstępie wspominana jest książka Historia O, którą zamierzam w najbliższej przyszłości kupić, przeczytać a następnie zrecenzować ją na blogu. Książka napisana jest przystępnym językiem. Na początku pozycję tę czytało mi się bardzo dobrze i na prawdę mnie wciągała, jednakże pod koniec mój zapał nieco opadł. Mimo to polecam tą lekturę. Udowadnia ona, że takie uczucia jak namiętność, porywczość, zazdrość istniały od zarania dziejów. Dla wielu bohaterek „skakanie z kwiatka na kwiatek” nie skończyło się dobrze, zmarły w zapomnieniu przez świat. Jednak pamięć o nich przetrwała do dziś ale czy należy takie postępowanie naśladować …

Moja ocena 3/5 – kwestia gustu.

Nie oceniam tej książki wyżej, gdyż „grzeczne dziewczynki” na pewno po nią nie sięgną a raczej spalą na stosie

Czekam na Wasze opinie.

„Księga bez tytułu” – Anonim

Skończyłam ją czytać pół godziny temu i jestem nią po prostu zachwycona. Książka jest rewelacyjna, zwroty akcji, tysiące zadanych pytań bez odpowiedzi, setki trupów, dziwne morderstwa a wszystko przez tajemniczy kamień Oko Księżyca.

Na okładce widnieje napis ” Pod żadnym pozorem nie czytaj księgi bez tytułu”, kolejne napisy mówią: ” Księga bez tytułu anonimowego autora przynosi śmierć każdemu kto ją czyta”, rzeczywiście tak jest a dlaczego to musicie dowiedzieć się  sami. Cała akcja książki trwa zaledwie kilka dni ale opowiadana z perspektywy kilku osób, sprawia, że wciąga nas ta lektura coraz bardziej. Tajemniczy Bourbon Kid, który zabija wszystkich, którzy nawiną mu się pod „kule”, detektyw Somers, który ściga go od 5 lat. Właściciel a zarazem barman knajpy Tapioca, Sanchez przyjmujący w swoim barze same szumowiny jest świadkiem wielu morderstw. Dante i Kacy, para zakochany młodych ludzi, którzy przypadkowo zostają wplatani w największą masakrę w Santa Mondega. Łowca nagród Jefe, piękna Jessika, dwa mnisi szef mafii El Santino, Rodeo Rex oraz Elvis, wszyscy wyżej wymienieni dostarczą czytelnikowi niezłych wrażeń. A wszystko przez Oko Księżyca, kamień, który wszyscy chcą mieć i nie zawahają się zabić dla niego. Dodatkowo zwroty akcji, zaskakujące wydarzenia, wszystko to sprawia, że czytelnik nie może się oderwać od czytania. Dodatkowo wciąż zagadkowe i okrutne morderstwa wszystkich osób, które czytają „księgę bez tytułu”, wciąż pobudzają wyobraźnię oraz podnoszą napięcie.

Polecam tą książkę wszystkim, którzy lubią zagadki oraz tajemnice. Na pewno nie pożałujecie

Moja ocena 6/5 – taka nota nie wymaga komentarza.

Czekam na Wasze opinie.

Pizza na tortilli

Dziś prezentuję pizzę na niecodziennym tortillowym spodzie. Prosta w wykonaniu i jakże smaczna. W sam raz na obiad.

Składniki: 1 wielozbożowa tortilla, 1 mała mozzarella, 1 średniej wielkości pomidor, 50g łososia wędzonego w plasterkach, 1 łyżka kaparów, przyprawa do pizzy lub oregano, oliwa z oliwek.

Przygotowanie: blachę do piekarnika smarujemy oliwą i rozgrzewamy piekarnik do 200 st. Myjemy pomidory, obieramy ze skorki a następnie rozdrabiamy je. Następnie nakładamy je na tortillę, następnie ser, posypujemy przyprawą, kładziemy pokrojonego łososia i posypujemy kaparami. Wkładamy do piekarnika na 10 minut.

Smacznego!

Nadziewana papryka

Składniki: 1 czerwona papryka, 200g mięsa mielonego, garść ugotowanego ryżu lub kaszy, pół pomidora, 3 pieczarki, oliwa z oliwek, pieprz, wegeta, zioła prowansalskie.

Przygotowanie: warzywa myjemy, paprykę przekrawamy na pół i pozbywamy się nasion. Pomidory kroimy w kostkę. Pieczarki obieramy i również kroimy w kostkę. Na patelni rozgrzewamy oliwę i wkładamy mięso mielone, pieczarki i ryż. wszystko przyprawiamy wegetą, pieprzem oraz ziołami prowansalskimi. Pod koniec smażenia wrzucamy pomidory. Następnie rozgrzewamy piekarnik do 200 st. Napełniamy połówki papryki farszem i wkładamy do piekarnika. Pieczemy 25 minut.

Jeżeli ktoś chce może dodać sera żółtego na wierzch papryki.

Jeszcze w piekarniku:

i na talerzu

Smacznego!